Dżuma na Madagaskarze – Tragiczna szansa na poprawę zdrowia publicznego

Kiedy w listopadzie 1898 r. Przybyła na Madagaskar zaraza, jej pojawienie się odzwierciedlało wydarzenia w portowych miastach na całym świecie. Aleksandria, Bombaj, Buenos Aires, San Francisco, Sajgon i Sydney zostały dotknięte jako część trzeciej pandemii, globalnego wydarzenia, które rozpoczęło się w Chinach, ale szeroko rozprzestrzeniło się dzięki parom dalekobieżnym. Podobnie jak dżuma Justyniana z 542 c.e. i Czarna Śmierć z 1346 r., trzecia pandemia zabrała miliony istnień i zakłóciła społeczeństwa. Chociaż choroba w końcu wygasła w niektórych regionach, enzootyczne ogniska powstałe podczas trzeciej pandemii utrzymują się na wielu obszarach, w tym w zachodnich Stanach Zjednoczonych i środkowych wyżynach Madagaskaru.
Zaraza jest powodowana przez Yersinia pestis, gram-ujemną pałeczkę, która prawdopodobnie wyewoluowała stosunkowo niedawno z Y. pseudotuberculosis. Organizm zmienia się w naturze wśród gryzoni i ich pcheł, a na ogół jest wrażliwy na aminoglikozydy, tetracykliny i fluorochinolony. Najbardziej ludzka plaga ma postać dymieniczną, charakteryzującą się gorączką i regionalnym zapaleniem węzłów chłonnych, i wynika z przezskórnej ekspozycji przez ugryzienie zarażonych pcheł gryzoni. Bez leczenia infekcja może rozprzestrzenić się z regionalnych węzłów chłonnych do płuc, powodując wtórne zapalenie płuc. Pacjenci z wtórną plagą płucną mogą przenosić infekcję na innych przez krople oddechowe. Wdychanie tych kropelek powoduje pierwotną infekcję płucną. Pierwotna dżuma płucna ma typowy okres inkubacji od 1 do 4 dni, szybko postępuje i prawie zawsze kończy się śmiercią w przypadku braku szybkiego leczenia przeciwbakteryjnego.
Chociaż wielu pacjentów z dżumą płuc nie przenosi choroby na nikogo, jeden pacjent może – w odpowiednich okolicznościach – zarażać wiele osób, a tym samym zapoczątkować epidemię. Obecna epidemia na Madagaskarze wydaje się być wywołana przez takie zdarzenie. Pod koniec sierpnia 2017 roku, chory 31-letni mężczyzna wsiadł do taksówkowej taksówki na środkowych wyżynach, kierując się do wschodniego miasta Toamasina (zwanego także Tamatave), przez stolicę, Antananarivo. Szczegóły jego choroby nie są publicznie dostępne, ale jego objawy ulegają szybszemu pogorszeniu i zmarł podczas transportu. Dziesiątki osób, które miały bezpośredni kontakt z mężczyzną lub jego kontaktami, zaczęły później chorować.1
Od kiedy zawiadomiono o tym pierwszym skupisku, zgłoszono przypadki podejrzenia dżumy z wielu obszarów Madagaskaru. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), 2417 wszystkich przypadków zidentyfikowano między 1 sierpnia a 26 listopada, w tym 1854 (77%), które zostały klinicznie zidentyfikowane jako dżuma płucna. Wśród przypadków zapalenia płuc 390 (21%) zostało zaklasyfikowanych jako potwierdzone, 618 (33%) jako prawdopodobne, a pozostałe 846 (46%) jako podejrzane.1 W większości przypadków potwierdzenie laboratoryjne opiera się na wykryciu frakcji 1 (F1 ) antygen otoczkowy w próbkach wytworzony lokalnie, szybki test diagnostyczny, w połączeniu z wykrywaniem Y. pestis przez reakcję łańcuchową polimerazy.2 Niestety, informacje na temat czułości i swoistości tych testów dla plwociny testowej są ograniczone.3 Przypadki, w których próbki są pozytywne tylko jedna z tych dwóch metod jest uważana za prawdopodobną, a te, w których testy laboratoryjne są negatywne lub oczekujące, pozostają podejrzane. W wielu przypadkach brak jest widocznych powiązań epidemiologicznych ze znanymi przypadkami. Uważa się, że ponad 80 pracowników służby zdrowia zostało zarażonych, ale żaden z nich nie zmarł1
Krajowa i międzynarodowa reakcja na epidemię była znaczna. Rząd Madagaskaru powołał grupę roboczą wysokiego szczebla, której przewodniczył premier, aby zapewnić kierownictwo strategiczne, a Ministerstwo Zdrowia Publicznego koordynuje działania w zakresie zdrowia we współpracy z różnymi organizacjami partnerskimi. WHO zapewnia bezpośrednie wsparcie techniczne i operacyjne poprzez mobilizację globalnej sieci ostrzegania i reagowania na epidemie, korzystając z zasobów pochodzących z regionu oraz z państw członkowskich, w tym z Wielkiej Brytanii, Francji i Stanów Zjednoczonych. Instytut Pasteur de Madagascar i Międzynarodowa Federacja Czerwonego Krzyża na Madagaskarze wraz z innymi organizacjami pozarządowymi pomagają w badaniach laboratoryjnych, nadzorze i opiece nad pacjentami. Od 24 listopada rządy, agencje międzynarodowe i firmy przekazały ponad 4 miliony dolarów pomocy bezpośredniej lub rzeczowej na odpowiedź. Łącznie wysiłki te zostały ukierunkowane na aktywne rozpoznawanie i leczenie przypadków, kompleksową identyfikację i profilaktykę kontaktów, kontrolę gryzoni i pcheł, bezpieczne i godne pochówki oraz kontrolę odlotów i gotowość do zapobiegania rozprzestrzenianiu się do innych krajów.1
Ostatnie doniesienia sugerują, że epidemia się zmniejsza. To zachęcająca wiadomość, ale epidemia pozostawi po sobie kilka ważnych pytań – przede wszystkim: jak duże było to naprawdę? Nie pomniejszając cierpienia poszczególnych pacjentów i ich bliskich, ważne jest, aby uznać, że makabryczna reputacja dżumy może zająć krótkoterminowe zrozumienien epidemia.4 Ta tendencja została szeroko wykazana podczas epidemii dżumy z 1994 r. w Indiach, w której zgłoszono ponad 6300 podejrzanych przypadków z 12 stanów indyjskich. Kiedy kurz ostatecznie ustabilizował się, mniej niż 300 klinicznie zgodnych przypadków zostało potwierdzonych testami laboratoryjnymi, a nawet wtedy tylko metodami wątpliwej specyficzności.4. Raporty plagi mogą stworzyć pozytywną pętlę sprzężenia zwrotnego. Dostawcy usług medycznych obawiając się, że nie będą mieli przypadku, mogą podejrzewać plagę u każdego chorego, generując w ten sposób więcej podejrzeń i spiralny przypadek. Chociaż problem ten można złagodzić, stosując się do określonych definicji przypadków i stosując wiarygodne testy laboratoryjne, takie wymagania mogą być trudne do wyegzekwowania podczas epidemii dżumy. Bieżące doniesienia o ponad 2000 przypadkach na Madagaskarze stanowią oczywisty powód do niepokoju, ale nasze zmartwienie powinno być łagodzone przez świadomość, że do chwili obecnej zidentyfikowano tylko 33 przypadki potwierdzone kulturowo1. Prawdziwa wielkość wybuchu epidemii może zająć trochę czasu, aby ustalić, ale prawdopodobnie leży gdzieś pomiędzy tymi skrajnościami.

[hasła pokrewne: bromazepam, Białkomocz, polyporus ]
[patrz też: pulneo na noc, przedwczesna ejakulacja, extra spasmina ]

Uosabiając trzy R na Fidżi

Świst! Pojawił się kolejny e-mail, szukając mojej uwagi. Piszę, żeby zapytać o pozycje stażystów na Fidżi. Czuje  znane mieszane emocje. Ciężko pracowałem, aby uzyskać rotację medycyny ratunkowej na Fidżi, akredytowaną przez Australijskie Kolegium Medycyny Ratunkowej. Rozmawiałem na konferencjach i pisałem artykuły, aby przyciągnąć kandydatów. Posiadanie personelu z systemów opieki w sytuacjach kryzysowych w krajach o wysokim dochodzie, pracujących razem z lokalnymi pracownikami, przyniosło zespołowi nowe umiejętności, zbudowało zrozumienie i wzajemny szacunek oraz zwiększyło wiarygodność programu. Dlaczego więc ta ambiwalencja?
Czy był to wysiłek zarządzania oczekiwaniami ludzi, którzy mieli wszystko na wyciągnięcie ręki? Podważać ich idee oddawania i dokonywania zmian? Albo próbując, ale nie wywrzeć wrażenia na nich, że 3 miesiące w kraju otworzą ich oczy, ale osiągną niewiele więcej? Nie brakowało lokalnych, inteligentnych i zmotywowanych młodych lekarzy, ale niewiele mogłem zrobić z codziennymi frustracjami związanymi z biurokracją i dysfunkcjonalnymi systemami, które uniemożliwiły im wykorzystanie ich potencjału i spowodowały, że wielu szukało możliwości zatrudnienia w innym miejscu.
Wprowadzając stażystów z obiecanej ziemi, czy ryzykowałbym przyspieszeniem drenażu mózgów i szkoleniem lekarzy na eksport? Nasza pierwsza grupa wyszkolonych na Fidżi specjalistów od specjalności na poziomie magisterskim ukończy studia pod koniec roku i stanie przed ogromnymi wyzwaniami związanymi z ustanowieniem specjalizacji w swoim kraju. Lekarze Fidżi można znaleźć na całym świecie, ale szczególnie w Australii i Nowej Zelandii, gdzie przyciąga ich lepsza płaca i warunki, a zasoby są obfite.1
Ważne jest, aby odpowiednio wybrać i przygotować wizytujących pracowników. Brak wrażliwości kulturowej oraz niewłaściwe ambicje i zachowania ze strony lekarzy przeszkolonych gdzie indziej mogą wyrządzić znaczną szkodę pacjentom, personelowi lokalnemu, oddziałom i programom szkoleniowym. Nowe środowisko wymaga znacznego okresu regulacji i kalibracji. Pierwszego miesiąca należy poświęcić na obserwowanie i poznawanie danych demograficznych, epidemiologii, zachowań związanych z zachowaniami i sposobu, w jaki tutaj się robi. Klinicyści przeszkoleni w krajach o dobrze rozwiniętym systemie opieki zdrowotnej często mają niewielki wgląd w to, w jaki sposób systemy te ułatwiają ich własne badania kliniczne. wydajność i chronić ich dobrobyt. Działania podejmowane bez takiego wglądu mogą podważać szacunek pacjentów wobec lokalnych lekarzy poprzez wzmacnianie powszechnego przekonania, że ​​zachodni lekarze są lepsi.
Jeśli jesteś praktykantem poszukującym egzotycznej medycznej przygody, powinieneś rozważyć rodzaje przypadków, które możesz napotkać – i cechy, które będziesz potrzebował, aby dobrze sobie z nimi radzić. Powiedz, że odpowiadasz na prośbę o udzielenie pomocy medycznej: ciężarówka nielegalnie transportująca cyjanek spłynęła z nasypu i spoczywa obok rzeki przed kilkoma wioskami. Jest ciemno. Nie ma specjalistycznej wiedzy HAZMAT, żadnej standardowej procedury operacyjnej. Nie zapewnia się osobistego wyposażenia ochronnego. Osoby postronne mieszają się z personelem straży pożarnej, robiąc zdjęcia telefonem komórkowym. Nie ma wyznaczonej strefy gorącej i antidotum na cyjanek.
Lub 30-letni mężczyzna przedstawia na oddział pogotowia z bólem w klatce piersiowej. Diagnozujesz zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Podano mu aspirynę – streptokinazy nie ma w magazynie od 3 miesięcy, a inne leki trombolityczne uznano za nieosiągalne dla systemu publicznego. On rozwija pełny blok serca i wstrząs kardiogenny, który nie reaguje na wlew adrenaliny. Centralne cewniki i przewody do stymulacji są dostępne tylko w prywatnym szpitalu.
Lub 20-letnia kobieta prezentuje się ekstremalnie. Miała gorączkę reumatyczną jako dziecko i miała zastawkę zastawki mitralnej. Wykonujesz echokardiografię przyłóżkową. Jej zastawka mitralna ledwo się porusza. W kraju nie ma kardiochirurgii.
Lub młoda kobieta w zatrzymaniu krążenia z beztreściową aktywnością elektryczną nie przetrwa. Badanie pośmiertne ujawnia pękniętą ciążę pozamaciczną. Kilka dni wcześniej widziano ją i wysłano z wydziału ratunkowych do domu – testy ciążowe są niedostępne w oddziale ratunkowym.
Zarządzanie emocjami i zrozumienie emocji innych osób (tak zwana inteligencja emocjonalna) ma fundamentalne znaczenie w tych sytuacjach. 3 Spędziwszy 3 ostatnie lata na medycynie ratunkowej na Fidżi i rekrutując personel do pomocy, wielokrotnie zastanawiałem się nad podstawowymi zaletami do przetrwania i rozkwitu w tak trudnych warunkach. Rezultat jest zawarty w tym, co nazwałem trzema R: realizmem, odpornością i zaradnością.
Realizm odnosi się do zarządzania oczekiwaniami. Istnieje luka między opieką lekarzy z zagranicy, którzy czują, że powinni być w stanie zapewnić, a tym, co faktycznie może być dostarczone, biorąc pod uwagę realia nieobecnych lub dysfunkcyjnych systemów i niedoborów leków, przeszkolonego personelu, sprzętu, monitorowania, diagnostyki lub procedur terapeutycznych. Ekstremalny wysiłek Dotyczy to również sprzętu, materiałów eksploatacyjnych lub diagnostyki punktowej, a nowa energia może pomóc w ograniczeniu tej luki przez krótki czas dla niewielkiej liczby pacjentów, ale jakim kosztem? Niespójne interwencje wprowadzają ryzyko do systemu, podnosząc oczekiwania i powodując dodatkowe obciążenia dla pracowników, którzy pozostają, gdy odwiedzają lekarzy. Istotnie, alienacja miejscowego personelu medycznego, administratorów i decydentów może doprowadzić do poważnych komplikacji dla specjalizacji medycznej, która może być odczuwalna przez wiele lat. Odporność jest zdolnością do reagowania na stres w zdrowy sposób, tak, że cele są osiągane przy minimalnym poziomie psychologicznym. i koszt fizyczny. Odporni ludzie odbijają się po wyzwaniach, a jednocześnie stają się silniejsi. Prężni klinicyści postrzegają wyzwania jako szanse, a nie zagrożenia. Skoncentrowanie się na strategiach zwiększania odporności indywidualnej i instytucjonalnej (takich jak budowanie społeczności wspierających) może zmniejszyć wpływ systemów dysfunkcjonalnych na dobrostan i wydajność klinicystów4. Zaradność pozwala klinicystom improwizować, gdy konkretne narzędzia diagnostyczne, sprzęt i leki są niedostępne – angażować się w kreatywne rozwiązywanie problemów, podejmowanie inicjatywy, myślenie nieszablonowe i wykraczanie poza konwencjonalne granice. Trzy R mogą być stosowane zarówno do projektów, jak i ludzi. Próbując poprawić przeżywalność po zatrzymaniu akcji serca na Fidżi, zidentyfikowaliśmy niedobór defibrylatorów, opóźnioną identyfikację rytmu serca pacjentów i brak pewności w rozpoznawaniu rytmu. Czynniki te spowodowały brak działania. Problem rozwiązano poprzez zamówienie automatycznych defibrylatorów zewnętrznych (AED) dla mniejszych obiektów służby zdrowia (realizm). AED przechowywane są w twardych, wodoszczelnych skrzyniach i wykorzystywane do transportu pacjentów (odporność) i zostały przekazane w odpowiedzi na kampanię w mediach społecznościowych (zaradność). Praca na Fidżi wymaga ujęcia trzech R. Teraz nalegam, aby opiekunowie szkoleń zagranicznych kandydatów mogli potwierdzić ich realizm, odporność i zaradność. Prowadzę z nimi rozmowę o tych cechach. Nie wystarczy już tylko chcieć przyjść. Trzy R mogą być stosowane przy rekrutacji personelu, w celu określenia pożądanego zestawu umiejętności i pomocy w wyborze uczestników dla zrównoważonych, długoterminowych projektów, które są lokalnie napędzane i spełniają lokalne potrzeby. Mogą również pomóc w przygotowaniu pracowników odwiedzających przed ich przyjazdem, a także skupić się na opiekunach, którzy monitorują ich dobro i wydajność, gdy znajdą się w kraju. Wracam do najnowszego e-maila. Mogę teraz zaoferować sensowną, przemyślaną odpowiedź.
[więcej w: bromazepam, Białkomocz, polyporus ]
[hasła pokrewne: pulneo na noc, przedwczesna ejakulacja, extra spasmina ]

Enteropathogeny i przewlekla choroba u powracajacych podróznych

W swoim artykule przeglądowym, Ross i współpracownicy (wydanie z 9 maja) zwracają uwagę na choroby przewlekłe i enteropatogenne u podróżnych. Jednak autorzy koncentrują się na łatwo rozpoznawanych chorobach i łączeniu chorób powszechnie występujących u imigrantów (np. Zakażenia węgorkiem ospy i schistosomatozy jelitowej) z tymi, które są powszechne u podróżnych. Autorzy nie zauważają, że Escherichia coli i infekcja norowirusem są poważnymi problemami u podróżnych i często są związane z przewlekłą postinfekcyjną zespołem jelita drażliwego.2 Kryptosporidioza, o której tylko krótko wspomniano, jest często kojarzona z podróżami zagranicznymi. 3 Używając wrażliwych technik, mamy odkryli, że cryptosporidium może występować u aż 20% osób z biegunką podróżnych4. Testy wykrywania antygenu są szeroko dostępne. Czytaj dalej Enteropathogeny i przewlekla choroba u powracajacych podróznych

Oncofetal Gene SALL4 w agresywnym raku watrobowokomórkowym

Badanie Yong et al. (Wydanie z 13 czerwca) pokazuje przydatność SALL4 w identyfikacji raka wątrobowokomórkowego z fenotypem podobnym do progenitora. Dane te dostarczają informacji prognostycznych i identyfikują pacjentów, którzy mogą skorzystać z terapii celowanych. Identyfikacja guzów SALL4-dodatnich wymaga od pacjentów poddania się biopsji.2 Aktualne wytyczne Amerykańskiego Stowarzyszenia Badań nad Chorobami Wątroby nie zalecają rutynowej biopsji do rozpoznania raka wątrobowokomórkowego3 ze względu na ryzyko krwawienia, wysiewu guza oraz – rzadko – śmierć. Ustalenie statusu SALL4 stwarza dodatkowe ryzyko dla pacjentów. Alfa-fetoproteina jest markerem surowicy podtypu raka wątrobowokomórkowego powiązanego z fenotypem progenitorowym i złym rokowaniem.5 Pomiar poziomu alfa-fetoproteiny w surowicy jest nieinwazyjny, niedrogi i rutynowy u pacjentów z ryzykiem raka wątrobowokomórkowego. Czytaj dalej Oncofetal Gene SALL4 w agresywnym raku watrobowokomórkowym

Mutacje w HFM1 w recesywnej pierwotnej niewydolnosci jajników

Niestopniową pierwotną niewydolność jajników, charakteryzującą się brakiem miesiączki z podwyższonym poziomem gonadotropiny, obserwuje się u 1% zdrowych kobiet w wieku poniżej 40 lat. Jest to choroba heterogenna, a większość przypadków wydaje się sporadyczna, ale rodzinne przypadki obserwuje się u około 12% pacjentów. Uważa się, że zaburzenie ma silny składnik genetyczny, ale podstawowa przyczyna pozostaje nieznana u większości pacjentów.1,2 Chociaż nie ma bezpośrednich dowodów na to, że ekspresja mejotycznego genu jest zaangażowana w to zaburzenie, kilka myszy z nokautem genu mejotycznego ma fenotypy przypominające ludzką pierwotną niewydolność jajników. W tym badaniu sekwencjonowanie exome próbek otrzymanych od dwóch chińskich sióstr z pierwotną niewydolnością jajników i ich rodziców doprowadziło do identyfikacji mutacji heterozygotycznej złożonego kompleksu w genie mejotycznym, HFM1, który koduje białko niezbędne do homologiczn ej rekombinacji chromosomów. Badanie przesiewowe pod kątem obecności HFM1 w kohorcie pacjentów z sporadyczną pierwotną niewydolnością jajników wykazało inną mutację heterozygotyczną, co sugeruje, że mutacje bialleliczne w HFM1 powodują recesywną pierwotną niewydolność jajników u ludzi. Ryc. Czytaj dalej Mutacje w HFM1 w recesywnej pierwotnej niewydolnosci jajników

Podwójna terapia przeciwzakrzepowa z Dabigatranem po PCI w migotaniu przedsionków

Cannon i in. (Wydanie 19 października) wskazują na mniejsze ryzyko krwawienia po przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) u pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy otrzymali podwójną terapię dabigatranem (110 mg lub 150 mg dwa razy na dobę) oraz inhibitor P2Y12 (klopidogrel lub tikagrelor) niż wśród osób, które otrzymały potrójną terapię z warfaryną z inhibitorem P2Y12 i aspiryną przez do 3 miesięcy. Ponadto pacjenci z grupy z podwójną terapią mieli nie gorsze wskaźniki zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Uważamy, że podstawowe ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej (mierzone wynikiem CHA2DS2-VASc) i krwawienia (mierzone jako wynik HAS-BLED) pomiędzy grupami było niewystarczająco dostosowane, co sprzyjało podwójnej terapii. Chociaż średnie wyniki dla obu tych miar były podobne w obu grupach (Tabela artykułu, dostępna pod adresem), rozkłady pacjentów w określonych kategoriach obu miar były znacząco różne na podstawie testu chi-kwadrat proporcji 2 (tabela S7 w dodatkowym dodatku do artykułu). Więcej pacjentów z oceną HAS-BLED mniejszą niż 3 (wskazującą na mniejsze ryzyko krwawienia) zostało przypisanych do schematu podwójnej terapii przy dawce 150 mg dabigatranu, niż przypisano do odpowiedniej grupy potrójnej terapii (40,5% vs. Czytaj dalej Podwójna terapia przeciwzakrzepowa z Dabigatranem po PCI w migotaniu przedsionków

Zachowanie płodności u kobiet

Z zadowoleniem przyjmujemy zrównoważony przegląd zachowania płodności u kobiet przez Donneza i Dolmana (26 października) .1 Chociaż krioprezerwacja tkanki jajnika u kobiet chorych na raka pozostaje eksperymentalna, 2 dla dziewcząt przed okresem dojrzewania o wysokim ryzyku przedwczesnej niewydolności jajników, to jedyna opcja. Co musi się stać, zanim kriokonserwacja tkanki jajnika u młodych dziewcząt z rakiem o wysokim ryzyku przedwczesnej niewydolności jajników stanie się ustaloną procedurą? Chociaż wszystkie pacjentki z rakiem z nowotworem zasługują na poradę dotyczącą przyszłego rokowania na płodność, osoby z największym ryzykiem przedwczesnej niewydolności jajników (np. Zgodnie z kryteriami z Edynburga) muszą zostać zidentyfikowane przed rozpoczęciem leczenia.3
Bezpieczeństwo i skuteczność zabiegu u dziewczynek z obniżoną odpornością i bezbronności muszą być dokładniej określone4. Nie zgłoszono jeszcze żadnych żywych urodzeń z kriokonserwacji i przeszczepiania tkanek jajnika u dziewczynek przed pokwitaniem. Jednakże odnotowano przypadki indukcji pokwitania, 5 co sugeruje, że tkanka jajowa będzie źródłem dojrzałych komórek jajowych po reimplantacji ortotopowej. Tkanka jajnikowa, która jest zbierana od dziewcząt lub kobiet z rakiem krwiopochodnej, niesie ryzyko ponownego wystąpienia pierwotnej choroby po transplantacji. Czytaj dalej Zachowanie płodności u kobiet

Wskaźnik masy ciała dzieciństwa i ryzyko choroby niedokrwiennej serca u dorosłych ad 5

Jednak w porównaniu z 13-letnim chłopcem w średnim wieku, chłopiec w tym samym wieku io wzroście 11.2 kg był o 33% bardziej narażony na ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej w wieku dorosłym. Podobne wyniki zaobserwowano dla dziewcząt. Dyskusja
W tym dużym, populacyjnym badaniu kohortowym na 276 835 dzieci stwierdziliśmy, że wyższe wartości BMI w dzieciństwie zwiększały ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej w wieku dorosłym. Każde 1-jednostkowe zwiększenie wyniku BMI z, w każdym wieku od 7 do 13 lat u chłopców i od 10 do 13 lat u dziewcząt, znacznie zwiększało ryzyko wystąpienia zdarzenia. Stowarzyszenia stawały się coraz silniejsze wraz z wiekiem w tym okresie dzieciństwa. Czytaj dalej Wskaźnik masy ciała dzieciństwa i ryzyko choroby niedokrwiennej serca u dorosłych ad 5

Oddechowe skutki narażenia na ruch oleju napędowego u osób z astmą czesc 4

Testy typu 3 F interakcji czas-miejsce wygenerowały wartości P reprezentujące ogólne znaczenie wpływu strony na zmiany odpowiedzi w czasie; kontrasty średnich zostały użyte do zbadania różnic między miejscami w zmianach od linii bazowej do poszczególnych punktów czasowych. Aby zbadać potencjalne modyfikatory efektów, przetestowaliśmy interakcje między nimi oraz interakcję miejsce-czas i przeprowadziliśmy analizy warstwowe. Ponieważ stężenia zanieczyszczeń wahały się w obrębie i pomiędzy miejscami, przeprowadziliśmy analizy specyficznych dla zanieczyszczeń, reakcji na narażenie przy użyciu modeli mieszanych, jak opisano powyżej. W tych modelach dokonano regresji zmian procentowych od wartości wyjściowej w każdej funkcji płuc i zmiennych czynników zapalnych w biomarkerach w stosunku do stężenia zanieczyszczeń uśrednionych w każdej sesji ekspozycji. Opracowano oddzielne modele pojedynczych zanieczyszczeń dla PM2,5, węgla pierwiastkowego, cząstek ultradrobnych i dwutlenku azotu. Czytaj dalej Oddechowe skutki narażenia na ruch oleju napędowego u osób z astmą czesc 4

Oddechowe skutki narażenia na ruch oleju napędowego u osób z astmą ad

Testowaliśmy hipotezę, że krótkotrwałe narażenie na ruch oleju napędowego w warunkach otoczenia doprowadzi do zmniejszenia czynności płuc i nasilenia objawów, któremu towarzyszy zwiększone zapalenie w płucach. Metody
Uczestnicy
Korzystając z reklam i wolontariackich baz danych, zrekrutowaliśmy 60 osób dorosłych z astmą, z których żadna nie była palaczem; 31 miało łagodną astmę, a 29 miało umiarkowaną astmę, zgodnie z definicją zawartą w Globalnej Inicjatywie o Astmie12. Każdy uczestnik miał przerywany świszczący oddech i nadreaktywność dróg oddechowych na metacholinę; stężenie metacholiny wymagane do wywołania 20% zmniejszenia (PC20) w wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1) wynosiło <8 mg na mililitr. Uczestnicy byli badani w okresach stabilnej astmy, określanej przez brak zaostrzeń, infekcje dróg oddechowych i leczenie doustnymi kortykosteroidami przez 4 tygodnie lub dłużej. Podczas badania uczestnicy przyjmowali zwykłe leki na astmę. Czytaj dalej Oddechowe skutki narażenia na ruch oleju napędowego u osób z astmą ad