Wyniki funkcjonalne po mapowaniu języka dla resekcji glejaka cd

W trakcie operacji trzy pierwsze zadania testowano trzy razy w każdym miejscu korowym, podczas gdy kora pacjenta była stymulowana, jak opisano poniżej. Deficyty językowe zostały sklasyfikowane jako anomie, gdy pacjent nie był w stanie nazwać obiektów, ale był w stanie powtarzać zdania i miał płynną mowę. Alexia została zdefiniowana jako zdolność do pisania i pisownia, ale z błędami w czytaniu słów. Aphasie zostały sklasyfikowane jako ekspresyjne (tj. Upośledzenie ekspresji pacjenta za pomocą mowy lub pisania), receptywne (tj. Pacjent miał płynną, ale bezsensowną mowę i zaburzoną zdolność rozumienia słów mówionych lub pisanych) lub zmieszane, i zostały odpowiednio ocenione . Zaobserwowano łagodne zaburzenia językowe, takie jak błędy parafrazujące, ale te zaburzenia języka nie zostały sklasyfikowane jako afazja i nie wpłynęły na strategię resekcji.
Neuropsycholog przeprowadził wszystkie przedoperacyjne i śródoperacyjne testy językowe. Pooperacyjne testy językowe zostały przeprowadzone przez dwóch niezależnych klinicystów: neurochirurga i neurochirurga lub neuroonkologa. Lekarze ci nie zdawali sobie sprawy z wyników wzajemnych badań klinicznych. Różnice między wynikami dwóch egzaminów zostały rozstrzygnięte przez zaakceptowanie wyników wykazujących większe upośledzenie, mimo że istniała 98,8% zgodność pomiędzy egzaminatorami. Po zabiegu ambulatoryjne badania kliniczne przeprowadzono po tygodniu, 4 do 6 tygodni i 3 do 6 miesięcy. Pacjenci bez poprawy podczas rocznej wizyty kontrolnej uważali, że mają stały deficyt. Rezultaty obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) zostały również poddane przeglądowi, aby potwierdzić, że objawy pacjentów nie były funkcją nawrotu nowotworu.
Objętość guza i zakres resekcji
Średnice guza były mierzone na MRI za pomocą cyfrowych suwmiarki. Wymiary zdefiniowano wizualnie na podstawie nieprawidłowości sygnału na obrazach ważonych T1 uzyskanych po podaniu gadolinu (dla guzów o wysokim stopniu złośliwości) i obrazów ważonych T2 (dla guzów o niskim stopniu złośliwości). Wzór stosowany do obliczenia objętości był standardową objętością elipsoidy.
Zakres resekcji określono przez porównanie skanów MRI uzyskanych przed operacją z wynikami uzyskanymi w ciągu 48 godzin po operacji. Cała mniejsza niż całkowita resekcja całkowita, zdefiniowana radiologicznie jako brak tkanki wzmacniającej kontrast na obrazach ważonych T1 dla glejaków o wysokim stopniu złośliwości oraz brak tkanki hiperintensywnej na obrazach ważonych T2 dla glejaków o niskim stopniu złośliwości, została sklasyfikowana jako suma częściowa resekcja.
Neuroanesthetic Regimen
Przed zabiegiem większość pacjentów otrzymywała midazolam (2 mg) i fentanyl (50 do 100 .g). Podczas operacji podawano propofol (w dawce 50 do 100 .g na kilogram masy ciała na minutę) i remifentanil (0,05 do 0,2 .g na kilogram na minutę) w celu uspokojenia. Po usunięciu płata kostnego, oponę twardą infiltrowano lidokainą i przerywano wszystkie środki znieczulające. Pacjent został poproszony o hiperwentylację przed otwarciem opony twardej. Podczas mapowania nie podano żadnego znieczulenia. Miejscowy lodowaty roztwór Ringera i bolus dożylnego propofolu (1 mg na kilogram) były dostępne do tłumienia napadów11. Po zakończeniu mapowania ponownie podano środki uspokajające; przed 2001 r. propofol podawano z remifentanilem, a począwszy od 2001 r. podawano głównie deksmedetomidynę (0,7 do 2,0 .g na kilogram na godzinę) z remifentanilem (0,05 do 0,1 .g na kilogram na minutę).
Mapowanie stymulacji śródoperacyjnej i resekcja guza
Dostosowana kraniotomia eksponowała guz i do 3 cm otaczającej tkanki mózgowej
[hasła pokrewne: laremid cena, reumed lublin, staw barkowo obojczykowy ]