Zredukowana ekspozycja na PM10 i osłabiony związany z wiekiem spadek funkcji płuc ad 5

Charakterystyka uczestników. Spośród uczestników 87% mieszkało w tym samym obszarze w 2002 r., Podobnie jak w 1991 r., A 54% miało ten sam adres. Zasadniczo spadły stężenia PM10 w domu na zewnątrz (Ryc. 2). Mediana spadku między badaniami wyniosła 5,3 .g na metr sześcienny (odstęp międzykwartylny, 4,1 do 7,5), a spadek był największy dla uczestników mieszkających na obszarach miejskich, a najmniej dla osób w obszarach alpejskich.26 Średni okres ekspozycji w ciągu 11-letniej obserwacji okres ten wynosił 238 .g na metr sześcienny lat (zakres międzykwartylowy, 197 do 287) (tabela i tabela E1 w dodatkowym dodatku). Uczestnicy obserwacji częściej byli kobietami i rzadziej byli palaczami niż nie-uczestnikami (tj. Ci, którzy przeszli spirometrię w 1991 r., Ale nie poddali się spirometrii w 2002 r. Lub nie uczestniczyli w ocenie z 2002 r.) (Tabela 1) ). Uczestnicy mieli tendencję do przybierania na wadze, rzucania palenia i zmniejszania narażenia na pył i opary w miejscu pracy oraz na środowiskowy dym tytoniowy.
Czynność płuc zmniejszyła się najmniej u osób, które nigdy nie paliły (Tabela E2 w Dodatku Uzupełniającym). Występowała znacząca niejednorodność w szybkości spadku czynności płuc w poprzek obszarów (P <0,001) (tabele E3 i E4 w Dodatku uzupełniającym).
Tabela 2. Tabela 2. Szacowany wpływ zmiany w PM10 i ekspozycji przedziałowej na PM10 na roczną zmianę w funkcji płuc. Rysunek 3. Rysunek 3. Szacowany wpływ ekspozycji interwałowej w latach 1991-2002 (wyrażony w postaci średnich rocznych PM10) na średni roczny spadek FEV1. Zmieniony model został uzupełniony o ukarany splajn i zastosowanie uogólnionej krzyżowej walidacji. Ekspozycja na przedziały została przeliczona na średnią roczną ekspozycję w przedziale w celu ułatwienia interpretacji. PM10 oznacza pył zawieszony o średnicy aerodynamicznej mniejszej niż 10 .m, a FEV1 – wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy.
W analizach modeli mieszanych skorygowanych o współzmienne i ekspozycji bazowej, spadek o 10 .g na metr sześcienny w średnim rocznym stężeniu PM10 między badaniami był związany z 9% spadkiem rocznej stopy spadku FEV1 (tj. O 3,1 ml; 95% przedział ufności [CI], 0,03 do 6,2), spadek o 0,06 (95% CI, 0,01 do 0,12) w rocznej stopie spadku FEV1 jako procent FVC i 16% spadek rocznej stopy spadek FEF25-75 (tj. o 11,3 ml na sekundę, 95% CI, 4,3 do 18,2) (tabela 2). Podobny wzorzec zaobserwowano w przypadku ekspozycji przedziałowej w modelach skorygowanych o ekspozycję bazową, ze znaczącym związkiem ze spadkiem FEV1 (P = 0,005) i FEF25-75 (P = 0,01). Zmniejszenie ekspozycji na przedział 109 .g na metr sześcienny-lata (równoważne zmniejszeniu o 10 .g na metr sześcienny w średniej rocznej podczas średniego czasu obserwacji 10,9 roku) było związane ze zmniejszeniem o 6,9 ml (95% CI, 2,1 do 11,7) w rocznym spadku FEV1 i 22% spadku rocznego spadku FEF25-75 (tj. O 14,0 ml na sekundę, 95% CI, 3,1 do 24,8) (tabela 2). Przy ocenie liniowości krzywej dawka-reakcja zmieszany model został uzupełniony za pomocą ukaranego splajnu ekspozycji przedziałowej. Uogólniona krzyżowa walidacja zasadniczo wybrała dopasowanie liniowe (Figura 3).
Obserwowane powiązania między zmianami podłużnymi w zmiennych funkcji płuc a narażeniem na PM10 nie różniły się istotnie w poszczególnych obszarach badań (tabele E5 i E6 w dodatkowym dodatku)
[więcej w: laremid cena, przedwczesna ejakulacja, złamanie awulsyjne ]